نقشی بر میناب برای روایت رویاهای ناتمام
به گزارش روابط عمومی موسسه کمک به توسعه فرهنگ و هنر؛ موزه هنرهای معاصر تهران میزبان رویدادی بود که تلاش داشت از زبان هنر، روایت دیگری از یکی از تلخترین حوادث ماههای اخیر را به…
به گزارش روابط عمومی موسسه کمک به توسعه فرهنگ و هنر؛ موزه هنرهای معاصر تهران میزبان رویدادی بود که تلاش داشت از زبان هنر، روایت دیگری از یکی از تلخترین حوادث ماههای اخیر را به تصویر بکشد. رویداد «نقشی بر میناب» با حضور هنرمندانی از سراسر کشور برگزار شد تا یاد دانشآموزان و معلمان جانباخته در حمله به مدرسه شجره طیبه میناب را در قالب هنرهای تجسمی، موسیقی و پرفورمنس زنده نگه دارد.
رویداد فرهنگی و هنری «نقشی بر میناب» به همت مؤسسه کمک به توسعه فرهنگ و هنر و موزه هنرهای معاصر تهران برگزار شد؛ این رویداد تلاش کرد از ظرفیت هنر برای بازتاب هویت فرهنگی جنوب ایران و همچنین روایت رنج و فقدان ناشی از حمله به مدرسه شجره طیبه میناب استفاده کند.
این برنامه در سه بخش «جهلهنگاری»، «در میانآواز» و «جستجوی حقیقت در خاک جنوب» برگزار شد. در بخش نخست، هنرمندان روی کوزههای سفالی سنتی میناب موسوم به «جهله» نقاشی کردند؛ آثاری که قرار است حامل پیام دانشآموزان و معلمانی باشند که در این حادثه جان خود را از دست دادند.
سید صادق پژمان، مدیرعامل مؤسسه کمک به توسعه فرهنگ و هنر، در این رویداد با اشاره به هدف برگزاری آن گفت: «به نظر میرسد پیام مظلومیت و معصومیت این کودکان و دانشآموزان هنوز آنگونه که باید به جهان منتقل نشده است و لازم است از ظرفیتهای مختلف روایی برای انعکاس این پیام استفاده شود.»
او با تأکید بر نقش هنر در انتقال روایتهای انسانی افزود: «امروز تلاش شده تعدادی از هنرمندان از سراسر کشور گرد هم بیایند و بر روی جهلههایی که از شهر میناب تهیه شدهاند، آثاری خلق کنند تا پیام معصومیت، مظلومیت و رویاهای ناتمام دانشآموزانی که قربانی این حادثه شدند، به مخاطبان داخلی و خارجی منتقل شود.»
یکی از ویژگیهای این رویداد، پیوند میان یک هنر بومی و تاریخی با روایتهای معاصر بود. جهلههای میناب که از شناختهشدهترین نمادهای سفالگری جنوب ایران به شمار میروند، در این برنامه به بستری برای خلق آثار جدید هنری تبدیل شدند. این سفالهای سنتی که قدمتی چند صد ساله دارند، امروز نه فقط به عنوان یک اثر صنایع دستی، بلکه به عنوان رسانهای برای روایت یک تجربه جمعی و تاریخی مورد استفاده قرار گرفتهاند.
پژمان با اشاره به پیشینه این هنر گفت: «جهلههای میناب 5هزار سال سابقه دارند و بخشی از میراث فرهنگی و تمدنی ایران محسوب میشوند. امروز این آثار در کنار نگاه هنرمندان معاصر، شکل تازهای پیدا کردهاند تا بتوانند پیام خود را به جهان منتقل کنند».
در این رویداد، ۳۰ هنرمند و تصویرگر از نقاط مختلف کشور حضور داشتند و هر کدام با زبان و سبک خود به خلق اثری بر روی سفالهای میناب پرداختند. حاصل این آثار مجموعهای از روایتهای تصویری درباره فقدان، امید، هویت و حافظه جمعی است؛ روایتهایی که تلاش میکنند از مرزهای جغرافیایی فراتر بروند و مخاطبان گستردهتری را درگیر کنند.
در کنار بخش تجسمی، اجرای موسیقی «در میانآواز» با حضور یک کوارتت بادی و آهنگسازی میلاد آقایی برگزار شد. همچنین پرفورمنس «جستجوی حقیقت در خاک جنوب» با اجرای هنرمندان هرمزگان، بخش دیگری از برنامه بود که به بازتاب هویت فرهنگی و اجتماعی جنوب کشور اختصاص داشت.
برگزارکنندگان معتقدند هنر میتواند نقش مهمی در ثبت و ماندگاری روایتهای انسانی ایفا کند؛ بهویژه در زمانی که اخبار و تصاویر روزمره با سرعت زیادی جای خود را به رویدادهای جدید میدهند. از همین رو، آثار خلقشده در «نقشی بر میناب» تنها محدود به این رویداد نخواهند ماند.
مدیرعامل مؤسسه کمک به توسعه فرهنگ و هنر در این باره توضیح داد: «آثاری که امروز توسط هنرمندان خلق میشوند، در ادامه در قالب نمایشگاهها و رویدادهای مختلف در داخل و خارج از کشور به نمایش گذاشته خواهند شد تا این روایت هنری مسیر خود را ادامه دهد.»
«نقشی بر میناب» را میتوان تلاشی برای تبدیل یک رخداد تلخ به یک روایت ماندگار فرهنگی دانست؛ روایتی که از دل سفالهای چندصدساله جنوب ایران، موسیقی و هنر معاصر شکل گرفته و میکوشد صدای رویاهای ناتمام کودکانی باشد که دیگر فرصتی برای روایت داستان خود ندارند.
